|
Wielkanoc,
31 marca 2002 r.
Orędzie
URBI et ORBI
1. "Venit Iesus ... et dixit eis: «Pax vobis!» "Przyszedł
Jezus ... i rzekł do nich: «Pokój wam!» (J
20, 19). W tym dniu uroczystym rozbrzmiewa na nowo życzenie
Chrystusa: Pokój wam! Pokój ludziom na całym świecie! Chrystus
prawdziwie zmartwychwstał i
przynosi wszystkim pokój! Oto "dobra nowina" Wielkiej Nocy. Nastał
nowy dzień, "który Pan uczynił"
(Ps 118/117/, 24). Dzień, który w uwielbionym
ciele Zmartwychwstałego przywraca zranionemu
grzechem światu jego pierwotne piękno, promieniujące
nowym blaskiem.
2. "Śmierć
zwarła się z życiem
i w boju, o dziwy, Choć poległ
Wódz życia, króluje dziś
żywy". Po ciężkim
boju Chrystus powraca jako zwycięzca i przechodzi
przez scenę historii ogłaszając
Dobrą Nowinę: Ja
jestem zmartwychwstaniem i życiem (J 11, 25), Ja
jestem światłością
świata (J 9, 5). Jego orędzie
streszcza się w jednym zawołaniu: Pax
vobis - Pokój wam! Jego pokój jest owocem zwycięstwa nad
grzechem i śmiercią, które
odniósł za ogromną cenę.
3 "Pokój zostawiam wam, pokój mój daję
wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję"
(J 14, 27). Doświadczenie dziejów pokazuje, że
pokój, jaki daje świat, jest często
niestabilną równowagą
sił, które prędzej
czy później ścierają
się ze sobą. Pokój,
dar Chrystusa zmartwychwstałego, jest głęboki
i pełny, niesie pojednanie człowieka z
Bogiem, ze sobą samym i z całym
stworzeniem. Wiele religii głosi, że
pokój jest darem Bożym. Takie też
było doświadczenie niedawnego
spotkania w Asyżu. Oby wszyscy wierzący
świata zjednoczyli swoje wysiłki w
dziele budowania wspólnoty ludzkiej bardziej sprawiedliwej i braterskiej; oby
nieprzerwanie dokładali starań, by
przekonania religijne nie były nigdy przyczyną
podziałów i nienawiści, lecz
zawsze i wyłącznie źródłem
braterstwa, zgody i miłości.
4 Z troską i nadzieją
proszę was, wspólnoty chrześcijańskie
na wszystkich kontynentach, abyście dawały
świadectwo, że Jezus
prawdziwie zmartwychwstał i byście
uczyniły wszystko, aby Jego pokój przerwał
złowrogi łańcuch
krzywd i zabójstw, które znaczą krwią
Ziemię Świętą, w
tych ostatnich dniach ponownie pogrążoną w
lęku i w beznadziei. Wydaje się,
że wypowiedziano wojnę
pokojowi! Wojna jednak niczego nie rozwiązuje, rozsiewa
jedynie cierpienie i śmierć, a
służą jej wzajemne
oskarżenia i odwet. Prawdziwie wielka tragedia. W
jej obliczu nikt nie może milczeć
i pozostawać bierny; żaden
przywódca religijny czy polityczny. Niech oskarżeniom
towarzyszą konkretne gesty solidarności, które
pomogą wszystkim odnaleźć wzajemny
szacunek i drogi uczciwych negocjacji. Na tej ziemi Chrystus umarł
i zmartwychwstał, i pozostawił
pusty grób jako milczącego i wymownego świadka. Zadawszy
w sobie śmierć wrogości, zburzył
mur dzielący ludzi i pojednał
wszystkich przez krzyż (por. Ef 2, 14-16), a
teraz wzywa nas, swoich uczniów, abyśmy usuwali
wszystko, co rodzi nienawiść i chęć
odwetu.
5 Iluż członków
rodziny ludzkiej cierpi wciąż z powodu biedy
i przemocy! W ilu zakątkach świata
słychać jeszcze wołanie człowieka,
który wzywa pomocy, bo cierpi i umiera: w Afganistanie, ciężko
doświadczonym w minionych miesiącach, a
teraz dotkniętym katastrofalnym trzęsieniem
ziemi, w tylu innych krajach świata, w których
nierówności społeczne i
konflikty interesów uderzają w niezliczone
rzesze naszych braci i sióstr. Mężczyźni
i kobiety trzeciego tysiąclecia! Pozwólcie, że
wam powtórzę: otwórzcie serce Chrystusowi ukrzyżowanemu
i zmartwychwstałemu, który przychodzi do was z
darem pokoju! Tam gdzie przychodzi Chrystus zmartwychwstały, tam
wraz z Nim przychodzi prawdziwy pokój! Niech zapanuje nade wszystko w
każdym ludzkim sercu, głębokiej
przepaści, którą niełatwo
uczynić zamieszkałą
(por. Jr 17, 9). Niech pokój przeniknie również
wzajemne stosunki pomiędzy warstwami społecznymi, ludami,
językami i różnymi
mentalnościami, i niech stanie się
wszędzie zaczynem solidarności
i miłości.
6. Ty zaś, o Panie zmartwychwstały, który
zwyciężyłeś
cierpienie i śmierć, daj
nam Twój pokój! Wiemy, że w pełni
zagości on na końcu czasów, gdy
przyjdziesz w Twojej chwale. Jednak tam, gdzie Ty jesteś
obecny, już teraz nastaje pokój w świecie. Ta
nasza pewność zakorzeniona jest w Tobie, Baranku
ofiarowany dla naszego zbawienia, który dziś powstajesz z martwych! Wzywasz
nas, abyśmy podtrzymywali w świecie płomień nadziei. Z
wiarą i radością Kościół śpiewa w tym dniu
wspaniałym: "Surrexit Christus, spes mea!" Tak,
Chrystus zmartwychwstał, a wraz z Nim zmartwychwstała nasza
nadzieja. Alleluja!
|