|
IOANNES PAULUS PP. II
EPISTULA AD REVERENDUM PATREM
MARCELLUM VAN DE VEN
CANDIDI ET CANONICI ORDINIS
PRAEMONSTRATENSIS
ABBATEM GENERALEM
Reverendo admodum Patri Marcello Van de Ven Candidi et Canonici
Ordinis Praemonstratensis Abbati Generali
Perlongo in eorum sodalium religiosorum agmine, qui Europam Evangelii nuntio
imbuerunt eiusque simul cultus humani patrimonium effecerunt, peculiarem prorsus
obtinet locum Canonicorum Regularium Praemonstratensium Ordo. Nocte ipsa Christi
Domini natalis anno millesimo centesimo vicesimo primo, in Praemonstrati
solitudine, ortum Sanctus Norbertus antiqui ordinis canonici dedit novae
communitati, cuius celeriter rami in Mediam usque Europam sunt deinceps
propagati. Ipse Sanctus Norbertus, ingressus vestigiis decessoris nostri
Pontificis Sancti Gregorii Septimi, suis addidit filiis apostolicum illum
impulsum cuius etiam hodie Ecclesia omni in terrarum parte colligit uberes
fructus.
Vester hoc ipso anno commemorat Ordo memoriam anniversariam octingentesimam
et quinquagesimam conditi in Bohemia Praemonstratensis instituti initiumque
simul eius Media in Europa evangelizandi operis. Haec iubilaris recordatio totum
sane per Ordinem obibitur, at in abbatiis maxime Strahov, Teplá, Želiv, Nová
Říše et Jasov, quarum nuperius sunt redintegratae communitates. Magna nos cum
observantia quin et admiratione religiosos consalutamus sodales qui suam in
Christum fidem nihil testificari dubitaverunt suamque erga Sedem Apostolicam
fidelitatem in periculo saepius vitae versantes hos plus quadraginta quinque
dispersionis ac vexationis annos. Haud vero frustra eorum fuerunt sacrificia,
quoniam inde sunt novae exortae vocationes.
Impendente iam tertio millennio suam semper praestantiam retinet
utilitatemque Sancti Norberti propositum. Vestrarum in Europa Media communitatum
ad vitam revocatio coniuncte cum nova continentis totius orbisque ipsius
evangelizatione evenit. Fervor ille novus quo vos incendimini reddit vicissim
vos Christi resuscitati praecones Evangelii, Boni Nuntii illius quod fecundam
prae se fert vitam libertatemque veram. Perinde ac Sanctus Conditor vester, novas vos vias aperite quibus hominum animos
et mentes, mores et artes evangelica ingrediatur doctrina, quibus dominatione
liberati populi Christum complectantur Redemptorem. Eodem hoc concitati studio
pernecessaria renovationis elementa societati hominum praebete; memoriam Europae
conscientiamque exsuscitate et partes similiter vestras in cultum exstruendum
Amoris conferte.
Vobis quidem exoptamus universoque Praemonstratensi Ordini ut haec iubilaris
commemoratio renovationis pulcherrimum tempus importet novique etiam frugiferi
apostolatus principium. Quod quidem ut exoptato contingat, haurire debetis ex
patrimonii spiritalis vestri divitiis, complendo in vita vestra Sancti Norberti
charismaticum munus, vestram votis vestris corroborando fidelitatem. Antiqua
vestra ac veneranda restaurantes coenobia, operam sedulo dabitis in primis ut
restituatis precationis atque apostolatus communitates, quae plus octo saecula
sedes fecunditatis luminisque fuerunt.
Professione sua religiosa, quae etiamnum vestra est, notionem suam ac optimae
vitae speciem declararunt Sanctus Norbertus primique eius discipuli. Ad effectum
scilicet deducere voluerunt “Evangelicam Institutionem” ipsam, simulque passim
praedicare Evangelium bona huius mundi reicientes, quem ad modum apostolis
praeceperat Dominus. Ordinis vestri finis ac propositum suam nunc quam maxime
retinent necessitatem et excellentiam. Cunctas vires huc proferte vestras
impavido illo animo quem Christus unus vobis addere potest. Suam saepius aetatis
huius nostrae homines metam viamque amiserunt. Discrimen praeterea ipsum, in
quod tradita vitae, pietatis ac fidei bona conciderunt, indefensa ea deserit
ante novas provocationes, quibus celerrimi societatis progressus eadem obiciunt.
Sermone igitur vestro vitaeque singularis et communis vestrae testificatione
amorem Christi atque Ecclesiae hodiernis hominibus infundite.
Voluerunt vestri maiores, “Institutioni Apostolicae” ipsi tam fideles,
unamquamque Praemonstratensem communitatem formam repraesentare pristinae illius
Hierosolymitanae congregationis institutae circum apostolos et Iesu Matrem.
Consiliorum professione evangelicorum vestroque stabilitatis voto ministerio
devovemini apud aedem abbatialem vestram ut inibi sollemniter liturgia sancta
persolvatur, ut inde universae lingua Ecclesiae ad Deum sursum ascendat, ut
illuc suum circa Dominum Iesum christianus advocetur Populus. Utinam Abbatiae
vestrae ac Prioratus, paroeciae quoque ac monialium etiam domus opus illud
munusque continenter persequantur, quo in omnium hominum animis Nomen Dei
plenius dilaudetur et facilius aequales nostri inter vos benevolum refugium,
promptam serviendi voluntatem, studium semper reperiant apostolicum. Coenobia
convertite vestra in domos precationis et fidei scholas cunctis bonae voluntatis
patentes hominibus.
Cum conderet Praemonstrati communitatem, praestituit Sanctus Norbertus Sancti
Augustini regulam, cuius prima praecepta propriam communitatum vestrarum
efferunt indolem: “Primum propter quod in unum estis congregati ut unanimes
habitetis in domo et sic vobis anima una et cor unum in Deum” (S.
AUGUSTINI Regula, I, 2). Innititur
Dei amori Augustiniana domus necnon Ipsum melius usque cognoscendi aviditati,
unde melius possit amari. Cordis ea simplicitatem postulat mutuamque caritatem, fraternum adiumentum
animorumque coniunctionem, dum unum illud necessarium inquiritur.
Eiusdem vero caritatis fons et finis apostolatus omnis exstat Eucharistia. Haec
nimirum causa est quamobrem Sanctus Norbertus Eucharistiae celebrationem in
media quaque communitate culmen esse voluerit universae conventualis vitae.
Commemorat hoc nobis Praemonstratensis abbas Philippus a Bona Spe: “Ne autem
(Ecclesia) huius itineris labore defatiscat, habet non mediocre munimentum, dum
in thesauro suo corporis Christi salutare conservat sacramentum; quod dum intra
se videtur conservare, ipsa potius ab eo conservatur” (Patrologia Latina,
203, 669).
Una denique cum Sancto Norberto, amantissimus qui Virginis Mariae fuit filius,
renovationem communitatum vestrarum et Ordinis vestri vocationes, quin immo
totum apostolatum vestrum et universam Ecclesiam Redemptoris creditote Matri.
Prima enim suscepit Verbum Maria quod omni traderet orbi: vestras utinam
communitates ardentes efficiat evangelizationis novae focos!
Consociantes hisce Nos sensibus adfectibusque nominatim in primis cum sodalibus
Praemonstratensibus Mediae Europae suas peragentibus anniversarias multiplices
memorias, confirmamus erga cunctum Ordinem Praemonstratensem Beatissimi Petri
fiduciam amoremque Successoris ac singulis vestrum ex animo gratulantes
elargimur Apostolicam Nostram Benedictionem.
Ex Aedibus Vaticanis, die VII mensis Maii, anno MCMXCIII, festivo pariter
die Sancti Norberti Translationis in abbatiam Strahov.
IOANNES PAULUS PP. II
©
Copyright 1993 - Libreria Editrice Vaticana
|